Strona główna Najnowsze informacje Ignacy Łukasiewicz- twórca przemysłu naftowego i rafineryjnego

Ignacy Łukasiewicz- twórca przemysłu naftowego i rafineryjnego

Łukaszewicz, jako pierwszy wydestylował z ropy naftowej – naftę i zastosował ją do oświetlenia. Wynalazł również lampę naftową oraz był współzałożycielem pierwszej na świecie kopalni ropy naftowej w Bóbrce. Ponadto działacz niepodległościowy oraz społecznik i filantrop.
Jan Boży Józef Ignacy Łukasiewicz urodził się w 1822 roku we wsi Zaduszniki w parafii Padew Narodowa (obecnie powiat mielecki, województwo podkarpackie) w zubożałej rodzinie szlacheckiej jako syn Józefa i Apolonii z domu Świetlik.W 1836 roku ukończył 4 klasy gimnazjum Ojców Pijarów w Rzeszowie i z powodu ciężkich warunków materialnych w jakich znalazła się jego rodzina rozpoczął pracę w aptece w Łańcucie, a później w Rzeszowie. Wstąpił tam do tajnej organizacji patriotycznej i pod zarzutem nielegalnej działalności skierowanej przeciwko zaborcy austriackiemu został aresztowany w 1846 roku i przebywał w więzieniu do 1848 roku.

Po wyjściu z więzienia rozpoczął pracę w aptece „Pod Gwiazdą” Piotra Mikolascha we Lwowie. W latach 1850-1852 studiował farmację na Uniwersytetach w Krakowie i Wiedniu. W 1852 roku w Wiedniu uzyskał tytuł magistra farmacji i wrócił do pracy w aptece Piotra Mikolascha, gdzie objął stanowisko prowizora.

Pracując w aptece bada ropę i uzyskuję naftę

W latach 1852-1853 Ignacy Łukasiewicz wspólnie z Janem Zehem prowadził na zapleczu apteki badania nad ropą naftową.
Po oczyszczeniu tego płynu uzyskał naftę świetlną. 31 lipca 1853 w szpitalu na lwowskim Łyczakowie zapłonęły po raz pierwszy lampy naftowe, które wykonał blacharz lwowski Adam Bratkowski, według projektu Łukasiewicza.

Datę 31 lipca 1853 roku uważa się za datę powstania polskiego przemysłu naftowego. Na przełomie lat 1853/54 Łukasiewicz opuścił Lwów i przeniósł się w pobliże terenów roponośnych – do Gorlic, gdzie dzierżawił aptekę. Nie zaprzestał prac nad doskonaleniem procesu otrzymywania nafty.

Pierwsza na  świecie spółka naftowa

W 1854 roku wspólnie z Tytusem Trzecieskim założył  pierwszą na świecie spółkę naftową, która zaczęła wydobywać i eksploatować ropę w Bóbrce k. Krosna. Dopiero na 5 lat później datuje się powstanie takiej kopalni w USA w Pensylwanii.

W 1856 roku na skutek uzyskania znaczących ilości ropy Łukasiewicz założył w Ulaszowicach pierwszą na ziemiach polskich destylarnię ropy naftowej.

Łukasiewicz cały czas pracował nad udoskonaleniem przetwórstwa ropy, efektem czego były nagrody za eksponowane produkty naftowe na wystawach w Jaśle, Lwowie i Wiedniu.

Doskonalił również na terenie kopalni Bóbrka technikę wiercenia otworów za ropą. Wprowadził do użytku wiertnicę ręczną (1862 rok), później zastosował maszyny parowe do napędu wiertnic.
Czynił też starania o założenie szkoły górniczej w Bóbrce.

Protoplasta polskiego przemysłu Ignacy Łukasiewicz, przyczynił się do rozwoju krajowego i światowego przemysłu naftowego, ale nie tylko, bo przecież dzięki temu zaczęły się rozwijać również inne gałęzi produkcji materialnej w całej Galicji, przykładem może być fabryka beczek na ropę i produkty naftowe w Olszanicy k. Leska powstała w 1896 roku.

Już wtedy, wytwarzano tam 1000 beczek na dobę. Dziś, chcąc osiągnąć taki wynik, zapewne zastanawialibyśmy się skąd wziąć licencję, na kim się wzorować lub gdzie kupić odpowiedni sprzęt. A wystarczy tylko spojrzeć w przeszłość, zaledwie lub aż 107 lat wstecz.

Wydobycie 2 mln ton rocznie

Od 1895 roku centrum galicyjskiego wydobycia nafty stał się Borysław. W 1909 roku osiągnięto na Podkarpaciu niewyobrażalny w warunkach rozbiorowej Polski poziom wydobycia sięgający 2 milionów ton (III miejsce na świecie!).

Nafciarze byli swoistą elitą, w nich pokładano nadzieję związaną z rozwojem polskiego przemysłu, niejednokrotnie służyli krajowi pomocą finansową, przywódcy polityczni naszego kraju doceniali ich trud i zaangażowanie, o czym świadczą unikatowe zdjęcia dokumentów zamieszczone w albumie Ryszarda Natera i Józefa Sozańskiego, jak np. lakoniczne podziękowanie za dar pieniężny z własnoręcznym podpisem Józefa Piłsudskiego o wymownej treści: ” Potwierdzam odbiór kwoty dwóch tysięcy koron na cele Legionów i przesyłam serdeczne podziękowania za tę ofiarę”.

Działalność charytatywna

Łukasiewicz był człowiekiem o wybitnych cechach charakteru. Wspierał finansowo ruchy narodowo-wyzwoleńcze, budował szkoły, kościoły, drogi i mosty. Stał na czele Krajowego Towarzystwa Naftowego. Założył prowadzoną przez żonę Honoratę Szkołę Koronkarską dla dziewcząt w Chorkówce. Na kopalni Bóbrka założył tzw. Kasę Bracką czyli system ubezpieczeń pracowników na kopalni.

Za działalność charytatywną papież Pius IX w 1873 roku nadał mu tytuł Szambelana Papieskiego i odznaczył Orderem Św. Grzegorza.

Ignacy Łukasiewicz zmarł w Chorkówce 7 stycznia 1882 roku na zapalenie płuc i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Zręcinie.

Ciekawostki

Od 1974 roku Politechnika Rzeszowska nosi imię Ignacego Łukasiewicza.

Polecamy również film dokumentalny z 2009 o Łukasiewiczu pt. Rozjaśnić mrok.

 

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here